KACZMARCZYK/MAJEWSKI – DIRECTIONS IN MUSIC: LEE MORGAN

Paweł Kaczmarczyk – piano
Robert Majewski – trumpet
Łukasz Poprawski – sax
Adam „Szabas” Kowalewski – kontrabas
Sebastian Frankiewicz – perkusja

Bilety: 40 pln ( przedsprzedaż, studenckie)/50 pln
Rezerwacja miejsc możliwa jedynie po zakupie biletów.

DIRECTIONS IN MUSIC

Directions in Music, zapoczątkowany przez Pawła Kaczmarczyka we wrześniu 2010 roku, to projekt, który jest wynikiem muzycznych fascynacji tego młodego i utytułowanego pianisty jazzowego. Ma na celu przekrojową prezentację twórczości najwybitniejszych osobowości świata jazzu, które zainspirowały wiele pokoleń muzyków i słuchaczy. Każdy koncert to nie tylko spotkanie z historią muzyki jazzowej, ale także możliwość posłuchania na żywo wybitnych gości zapraszanych przez Pawła Kaczmarczyka.

LEE MORGAN

(1938-1972)

Edward Lee Morgan rozpoczął naukę gry na trąbce w wieku 13-14 lat, kiedy dostał na urodziny swoją pierwszą trąbkę – od siostry Ernestine (starszej o 10 lat) i od matki. Mając 18 lat dołączył do zespołu Dizzy’ego Gillespie, z którym występował przez dwa lata.

W 1956 związał się z wytwórnią Blue Note, pod której szyldem nagrał 25 płyt.

Największy wpływ na jego grę wywarł Clifford Brown, u którego pobierał lekcje przed jego przedwczesną śmiercią.

Do zespołu Art Blakey’s Jazz Messengers dołączył w 1958 – tam też ujawnił swój talent solisty i kompozytora. Występował z Blakeyem przez kilka lat. Problemy z narkotykami spowodowały wyrzucenie z zespołu i zawodową bezczynność trwającą dwa lata. W tym czasie Morgan wrócił do rodziny w Filadelfii.

Lee Morgan został zastrzelony przez swoją towarzyszkę życia, Helen More, w popularnym nowojorskim klubie jazzowym Slug. More była sądzona za zabójstwo w afekcie.

PAWEŁ KACZMARCZYK

Ur. 8. lutego 1984 roku w Krakowie – polski pianista, aranżer, kompozytor i sideman.

„Słuchając, jak Paweł Kaczmarczyk wydobywa dźwięki z klawiszy, możemy zrozumieć, na czym polega pełnokrwista, pełna zaangażowania pianistyka jazzowa.”Howard Reich – CHICAGO TRIBUNE

Trzeci album artysty „Complexity in Simplicity” wydany dla prestiżowej wytwórni ACT Music otworzył pianiście drzwi do międzynarodowej kariery. Płyta została uznana „Albumem Roku”, a Paweł Kaczmarczyk „Pianistą Roku” (JAZZ FORUM).

Laureat nagrody „Kulturalne Odloty Gazety Wyborczej”w kategorii „Artysta Roku 2009” oraz zdobywca „Oskarów Jazzowych” – Grand Prix Jazz Melomani w kategoriach: Nowa Nadzieja, Artysta Roku, Album Roku. Był dwukrotnie nominowany do nagrody „FRYDERYK” w kategoriach: Jazzowy Muzyk Roku, Fonograficzny Debiut Roku.

Koncertuje na całym świecie m.in. w Europie, USA, Indiach, Afryce, Azji i Półwyspie Arabskim.

Występował i współpracował z artystami światowego formatu takimi jak: Lee Konitz, Jon Christensen, Mino Cinelu, Emil Mangelsdorff, , Poogie Bell, Hadrien Feraud, Eivind Aarset, Arild Andersen, Theodosii Spassov, Janusz Muniak, Piotr Wojtasik, Adam Pierończyk, Zbigniew Namysłowski.

http://www.pawelkaczmarczyk.com/

https://www.facebook.com/Pawel-Kaczmarczyk-Music-10150151196775217/?fref=ts

ROBERT MAJEWSKI

Robert Majewski  jest jednym z najlepszych polskich trębaczy jazzowych. W ciągu trwającej ponad 30 lat działalności scenicznej występował z niemal wszystkimi gwiazdami polskiego jazzu, jak również z artystami światowego formatu takimi jak: N.H.O. Pedersen, Clark Terry. Nicholas Payton, Roy Hargrove, Palle Danielsson Gary Bartz, Mino Cinelu, Nils Landgren, Billy Hart, Bobo Stenson, Joey Baron.

Jego uniwersalność i kompetencja muzyczna sprawiły, że świetnie sprawdzał się jako muzyk sesyjny, współpracując i koncertując z artystami piosenki m.in. z Ewą Bem, Hanną Banaszak, Katarzyną Groniec, Anną Marią Jopek, Kasią Kowalską, Grzegorzem Turnauem, Markiem Grechuta, Grzegorzem Ciechowskim, Michałem Bajorem a także z kompozytorami muzyki filmowej Zbigniewem Preisnerem, Janem Kantym Pawluśkiewiczem, Krzesimirem Dębskim. Jest laureatem wielu krajowych i międzynarodowych konkursów m. in: Kraków Jazz Juniors 1983 I-sza nagroda zespołowa (zespół New Presentation), Leverkusen 1985 I-sza nagroda zespołowa (zespół New Presentation), Leverkusen 1992 I-sza nagroda dla najlepszego solisty (z zespołem In Spector Tomasza Gąssowskiego).

W roku 1995 nagrał  pierwszą firmowaną przez siebie płytę pt: „Robert Majewski plays Komeda”. Album zyskał świetną opinię krytyki i publiczności a prezentacja muzyki z tej płyty podczas Festiwalu Jazz Open w Stuttgarcie była owacyjnie przyjęta przez festiwalową publiczność oraz została utrwalona na płycie DVD.

W 1997 roku ukazała się płyta Kwintetu Roberta Majewskiego pt: „Coś dla ludzi” ,w której muzyk zaprezentował się nie tylko, jako znakomity instrumentalista  ale też jako nietuzinkowy kompozytor. Jego najnowsza płyta „My One And Only Love”, wydana w lutym 2011 roku, została nagrodzona Fryderykiem 2012, w kategorii „Jazzowy Album Roku”. W jej nagraniu wzięli udział światowej sławy jazzmani: Bobo Stenson, Palle Danielsson i Joey Baron.

Ciekawym zdarzeniem w jego życiu artystycznym było zagranie głównej roli w nagrodzonym na festiwalu Jazz Film Saloon filmie „Pogłos”  w reżyserii Andrzeja Jakimowskiego.

Robert Majewski kontynuuje muzyczną tradycję  rodzinną i dlatego też po śmierci ojca, Henryka Majewskiego, grał w założonym przez ojca zespole Old Timers.

Ponadto od 1992 r. prowadzi klasę trąbki na Wydziale Jazzu i Policealnym Studium Jazzowym im. Henryka Majewskiego, działającym przy Szkole Muzycznej przy ul. Bednarskiej w Warszawie. W latach 2008-2012 był również wykładowcą w Instytucie Jazzu w P.W.S.Z. w Nysie.

Od ponad 25 lat, swoją wiedzę i kunszt gry na trąbce prezentuje podczas warsztatów jazzowych m.in. w Chodzieży, Puławach, Brzozowie czy Lesznie.